Historia szkoły

Nauka i oświata w naszej wsi ma prawie stuletnią historię. 
Dzieci zaczęły się tutaj uczyć w roku 1890. Początkowo była to szkoła 2-klasowa. W budynku tym było również mieszkanie dla nauczyciela. 
Szkoła ta była drewniana, niska, pokryta strzechą. Praca w niej była utrudniona ze względów higienicznych. Ówczesna nauczycielka Pani Anna Wąsikówna długonamawiała ludność do budowy nowej szkoły. 

Wreszcie udało się jej namówić bardziej postępowych ludzi. Przy pomocy inspektora Zachaczewskiego w dniu 17 lutego 1939r odbyła się w szkole w Laskówce Chorąskiej konferencja przy współudziale nauczycieli z okolicznych wsi, hrabiego Jana Zborowskiego z Łęgu Tarnowskiego oraz licznie zebranych mieszkańców Laskówki i Chorążca. Na tej konferencji wyznaczono dokładnie granice regionu szkolnego. Wybrano również Komitet Budowy Szkoły na czele z Józefem Schabem. Na następny rok planowano zacząć budowę na polu Józefa Majochy. 

Niestety wojna przerwała wszystkie postanowienia. Nauka w dalszym ciągu odbywała się w starej szkole nieco poprawionej i pokrytej nową strzechą. Nie była to jednak nauka ciągła, gdyż utrudniała ją wojna. Wróg palił okoliczne wsie. Z Laskówki zabierano ludzi na roboty do Rzeszy. Dzieci chodziły ciągle wystraszone, nieubrane a czasem nawet i głodne. Mimo tych trudności dzieci uczyły się chętnie i uczęszczały do szkoły kiedy tylko mogły. 

 

W roku szkolnym 1940/41 inspektor szkolny Józef Chmura polecił zmianę budynku, w którym miała odbywać się nauka. Miał to być budynek zamieszkiwany przez zakonnice zwany "ochronką". Ludność do tego stanu rzeczy ustosunkowała się dosyć niewłaściwie. 

W tym roku szkolnym do szkoły uczęszczało 104 dzieci. 
W dniu 28 września 1941 roku na zebraniu gromadzkim wybrano Komitet Budowy Szkoły, w skład, którego weszli: nauczyciel Stanisław Kołodziejski, sołtys Władysław Świątek, Andrzej Jurek, Józef Schab, Andrzej Węgrzyn i Stanisław Kobos. Postanowiono wybudować nową szkołę. 
Sprawa budowy nowej szkoły nie posuwała się na przód, gdyż władze niemieckie wydały zarządzenie, które wstrzymywało wszelkie budowy. 
W dalszym ciągu uczono w "ochronce". 

chłop - społecznik p. Rudolf Zych. Po jego śmierci szkoła straciła mądrego i rozumnego Przewodniczącego Komitetu Budowy Szkoły, nauczycielstwo zaś dobrego opiekuna starającego się o polepszenie jego bytu. 

W tym to roku w jesieni ubito fundamenty pod nową szkołę. Budynek miał być wykonany bez planu. Inspektor Szkoły Michał Doktor nie zgodził się jednak na to. Porozumiano się z architektem powiatowym Kułakowskim, który na wzniesionych fundamentach zrobił plan piętrowej drewnianej szkoły. Parter miały zająć klasy a piętro mieszkania dla nauczycieli. W dalszej budowie pomagało Kuratorium, Wydział oświaty i Gmina. 

W październiku 1951r wprowadzono dzieci do klas w nowej szkole. Kierowniczką była wtedy p. Maria Zych, która uczy w tej szkole do dziś. 
Reszta budynku była w stanie surowym. Ukończono ją dopiero w 1954r. Z początku budynek nie był ogrodzony. Z biegiem czasu został on ogrodzony siatką. W tym czasie kierownictwo w szkole obiął Franciszek Pączek. 

[Kształt]  
 

W 1970r kierownik szkoły Franciszek Pączek przeszedł na emeryturę. Obowiązki kierownika szkoły objęła po nim ob. Krystyna Gołąb. 

Od tego roku szkolnego w szkole uczą: mgr Maria Okulska, Maria Zych, Janina Gołąb, Krystyna Gołąb, Bogusław Grabski, Henryka Kożuch i Helena Starzyk, a od roku 1971 Stefania Lechowicz. 

[Kształt]  
Budynek szkolny, w którym obecnie odbywa się nauka jest już dosyć ciasny, zniszczony i nie nadaje się, aby odbywała się w nim nauka. 
Deski od strony zachodniej uległy zniszczeniu, na skutek opadów atmosferycznych. 
Postanowiono budować nowoczesną, obszerną, murowaną i wygodną szkołę. 
Szkoła ta ma być oddana do użytku 1 września 1972r. 

W 1971r przygotowano plac pod budowę nowego budynku. Wyrównano głęboki dół. Doprowadzony został na plac budowy prąd elektryczny. W jesieni wykonano kanalizację. [Kształt]  
 

Spełniły się wreszcie marzenia kilkutysięcznej wsi. W Laskówce jest telefon ! 
Wydarzenie to - oczekiwane przez mieszkańców - miało miejsce 26.XI.1971 roku. 
Wtedy to po raz pierwszy w słuchawce telefonu u Pana Jana Kukli (bo u niego zainstalowano aparat telefoniczny) usłyszano głos z centrali w Dąbrowie Tarnowskiej. Obecnie wykręcając numer można połączyć się z "całym światem". 
Numer naszego telefonu to 27-47. 

10.IX.1972r. 

Uroczyste otwarcie nowej szkoły i nadanie jej imienia gen. J. Bema. 
W uroczystości wzięli udział: [Kształt]  

W dniu 10 września 1972r. w naszej szkole była duża i znana w całym województwie uroczystość. 
Było to oddanie nam nowej szkoły oraz nadanie nowo zbudowanej szkole imienia generała Józefa Bema, człowieka związanego z naszym sąsiednim miastem - Tarnowem. 
Uroczystość oddania szkoły była połączona z dożynkami powiatowymi. 
W tej imprezie udział wziął Przew. Woj. Rady Narodowej Józef Nagórzański (również poseł na Sejm PRL z naszego okręgu), kurator - Jan Nowak, I Sekretarz KP PZPR - Edward Łata, oraz wielu przedstawicieli PZPR, Powiatowej i Gromackiej Rady Narodowej, Wydziału Rolnictwa, przedstawiciel Sztabu Wojskowego w Dąbrowie Tarnowskiej oraz nauczyciele uczący w naszej wiosce kilka lat temu, młodzież naszej szkoły, nauczyciele i społeczeństwo okolicznych wiosek. 

Po części dożynkowej przemówienie wygłosił Kurator Krakowskiego Okręgu Szkolnego Jan Nowak. Również przemówienia związane z otwarciem naszej szkoły wygłosił Przewodniczący Woj. R.N. Józef Nagórzański. Następnie Kurator odczytał akt nadania szkole imienia i przekazał go Dyrektor Szkoły p. Krystynie Gołąb. 

Po tej ceremonii dyrektor naszej szkoły wygłosiła przemówienie o życiu i działalności naszego bohatera, a później Józef Nagórzański dokonał przecięcia wstęgi i otwarcia szkoły oraz odsłonięcia tablicy pamiątkowej związanej z nadaniem szkole imienia. 

[Kształt]  
 

Po otwarciu szkoły goście złożyli swoje podpisy w kronice szkolnej. 
Potem wszyscy poszli oglądać wnętrze szkoły. Szkoła nasza jest piętrowa. 
Składa się z 6 klas, 2 pracowni (fizyko-chemicznej i zajęć praktyczno-technicznych), biblioteki, świetlicy, sali gimnastycznej, kancelarii i pokoju nauczycielskiego. 
W szkole jest elektryczność, woda, oraz centralne ogrzewanie. Klasy są duże, widne i dostosowane do wszelkich przepisów. Korytarz jest szeroki i jasny. Na oknach stoją ładne kwiaty. 

W takiej szkole naprawdę jest przyjemnie. 

W latach 1975-1976 i 1976-1977 rok szkolny rozpoczynał się już w sierpniu. Trwało to do roku szkolnego 1977-1978, gdzie jak dotychczas rok szkolny rozpoczyna się z dniem 1 września. 

W roku szkolnym 1975-1976 9 listopada do użytku oddano drogę , która prowadziła przez naszą wieś i koło szkoły. 
Cytat z kroniki: 

„Droga, która prowadzi przez naszą wioskę była wyboista i ciągle zabłocona. Teraz już tak nie jest. 
Przez naszą miejscowość biegnie 3 km szerokiej, gładkiej szosy. Fundusz na drogę dała Gminna Rada w Dąbrowie Tarnowskiej. 
Dzieci idące do naszej szkoły z Laskówki (Piasków) już nie brną w błocie. Przychodzą do szkoły czyste. 
Dnia 09 listopada było uroczyste otwarcie nierozbudowanej drogi. Do wybudowania tej drogi przyczynił się podsołtys i radni gromadccy. 

Wszyscyście się goście tak licznie zjechali 
Zechciejcie posłuchać co będziem śpiewali. 
Przedtem się ludziskom tu smutno mieszkało 
bo naszych mieszkańców błoto zalewało. 
 
Aż tamtego roku było raz zebranie 
Władze powiatowe przyjechały na nie 
i długo się ludzie z nimi tak sprzeczali 
aż nasi zwierzchnicy fundusz obiecali. 
 
Teraz się wesoło na świat spozieramy 
bo szeroką drogę przez wioseczkę mamy. 
Radni i podsołtys tu się przyczynili 
i przed VII Zjazdem prezent nam zrobili. 

Oddanie drogi do użytku nastąpiło w Klubie. Na tę uroczystość młodzież laskowska przygotowała skromną część artystyczną. Śpiewano tam między innymi te dwie zapisane do kroniki piosenki. 
Przy budowie tej drogi, a ściśle przy rozrzucaniu kamienia i wyrównywaniu dołków pracowała ludność wioski. 

Dzisiaj proszę państwa opowiedzieć mogę 
Jak to w naszej wiosce budowano drogę. 
 
Najpierw samochody drogą wciąż jeździły 
i po obu stronach kamień rozwoziły. 
 
Że to były żniwa nie było co czekać 
Bo ze snopami wóz nie mógł przejechać. 
 
I tak się ludziska do roboty wzięli 
Że w ciągu dwóch dni kamień rozrzucili. 
 
Czekaliśmy miesiąc, aż się znów coś działo 
Aż pewnego dnia dwa walce zjechały. 
 
Od tego momentu zrobił się ruch we wsi 
bo to robotnicy już na drogę przyszli. 
 
Codziennie kawałek drogi przybywało 
a ludziom z uciechy aż dech zapierało. 
 
Nie wszyscy tym faktem ucieszeni byli 
bo tę piękną szose pod sklepem skończyli. 
 
Ale pan Ostręga nie poprzestał na tym 
dzwonił do urzędów i odwiedzał aktyw. 
 
Wszyscy w całej wiosce bardzo się cieszymy 
i za nową drogę władzom dziękujemy. 

Nie zabrakło tam także młodzieży szkolnej. Klasy V-VIII pracowały społecznie w dniu 11.X.1975 r. Był to czyn społeczny na cześć VII Zjazdu PZPR.” 

W roku szkolnym 1976-1977 do grona nauczycieli dołączyła pani Irena Grabska. 
Natomiast w tym samym roku szkolnym odeszła po 26 latach wytężonej pracy i działalności pedagogicznej pani Zych na rentę, ze względu na zdrowie. 
Pani Zych wychowała dwa pokolenia uczniów. Pracowała w okresie kształtowania się Polski Ludowej. Warunki pracy były wtedy bardzo trudne. Dokształcała również analfabetów. W latach pięćdziesiątych prowadziła kursy dla dorosłych. Cały okres czasu pracowała w jednej wiosce. Wiele trudu, zdrowia i poświęcenia włożyła w to, aby kształtować młode charaktery młodzieży. Otrzymała nagrodę Kuratora i Krzyż Zasługi.  
W dniu 19.X.1976r. młodzież szkolna, pedagodzy i rodzice - jej byli wychowankowie, przygotowali uroczysty wieczorek pożegnalny, na którym podziękowali za pracę. 

Dnia 12 listopada 1983r. o godz. 12 w naszej miejscowości odbyła się miła uroczystość. Było nią otwarcie lini autobusowej Tarnów - Laskówka Chorąska. Autobus oznaczony numerem "33" odbył w tym dniu swój pierwszy kurs. 
Na zajezdni odbyła się część artystyczna, a w której uczestniczyły nasze mamy z KGW i młodzież szkolna. Bardzo się to podobało zaproszonym gościom, którzy wpisali się do naszej kroniki. 

Dnia 10 X roku szkolnego 1985-1986 , po raz pierwszy w naszej szkole zorganizowany został lokal wyborczy obwodowej komisji wyborczej nr 7. 

Czerwiec 1990 rok - miało miejsce uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę kościoła w Laskowce Chorąskiej pod wezwaniem Wniebowzięcia Matki boskiej. 
Wmurowania aktu elekcyjnego dokonał j.e. ks. bp Władysław Bobowski. Budowę kościoła prowadził ks. proboszcz mgr Dariusz Dobbek. 
W tym też roku szkolnym 1990-1991 po raz pierwszy w szkole zaczęto uczyć religii. I dlatego w tym roku grono pedagogiczne powiększyło się o ks. mgr Dariusza Dobbka i siostrę Annę Kubicz. 

W roku szkolnym 1992-1993 w naszej miejscowości i jednocześnie do szkoły został doprowadzony gaz , co było dla nas wielkim osiągnięciem i wkroczeniem na drogę do cywilizacj [Kształt] W roku 1995 został wykonany nowy dach na budynku szkolnym. 

W 1996 odnowiono elewację budynku szkolnego. 

W 1997 r. przerobiono instalację centralnego ogrzewania na gazową. 

Natomiast w roku szkolnym 1998-1999 odeszła na wysłużoną emeryturę pani dyrektor mgr Krystyna Gołąb oraz pani Henryka Węc nauczycielka biologii i muzyki. 
Młodzież szkolna pożegnała odchodzące nauczycielki tymi słowami : 

„Gdyby mieć najpiękniejsze na swiecie diamenty 
gdyby mieć miliony w Złotych szkatułkach zamknięte. 
Może wtedy moglibyśmy spłacić te odwieczne długi 
Waszej ciężkiej pracy i wielkie zasługi  
wiloletniej opieki trudu, poświęcenia, 
nocy nieprzespanych i wyrozumienia. 
Lecz... diamentów i złota my nie posiadamy, 
serca swe i miłość w zamian Wam oddamy.” 

Rok szkolny 1999-2000 był rokiem przełomowym, pełnym zmian w strukturze szkolnictwa. Otóż od tego roku szkolnego zostały wprowadzone 6 letnie szkoły podstawowe i 3 letnie gimnazja. 

W naszej szkole również ważne wydarzenie miało miejsce w tym roku szkolnym, bo powitaliśmy nową, młodą i prężną panią dyr. mgr Małgorzatę Gołąb. 

21 czerwca 2000 roku na emeryturę odeszła nauczycielka matematyki pani Janina Bieś. Młodzież szkolna na dekoracji, którą przygotowała na tę okazję napisała: 

„Namalujemy czerwone serce a pod nim łzę serdeczną.” 

Tymi słowami, wierszami i piosenkami, dziękowały za trud, poświecenie i cierpliwość, jaką okazywała im na co dzień. 

W roku szkolnym 2002-2003 odeszły na emeryturę 2 nauczycielki: p. Helena Kołodziej i p. Irena Grabska. Za ich trud i poświęcenie włożone w nauczanie i wychowanie serdecznie dziękowali wychowankowie i nauczyciele. 

 

Dnia 15 XII 2003 roku naszej szkole został przekazany dar od fundacji im. Andrzeja Urbańczyka "Internet dla bibliotek", dar w postaci nowoczesnego komputera. 
Fundacja ta przekazała już wiele komputerów małym wiejskim szkółkom, takim ja ta nasza. 
"Jesteśmy małą szkółką, dla której jest to naprawdę cenny dar - mówiła p.dyr szkoły Małgorzata Gołąb. - Dzięki temu nasi uczniowie będą mieli większe szanse niż dotychczas, by uczyć się informatyki, by poprzez internet zdobywać wiedzę." 

 

Dzieci ogromnie przeżywały wizytę prezesa fundacji P. Wojciecha Filemonowicza, który przywiózł im komputer. Przygotowały program artystyczny, którym wyraziły swą wdzięczność. 

Dotychczas w szkole był jeden komputer, znacznie już przestarzały. Dwa tygodnie wcześniej otrzymała szkoła podobny dar od jednego z banków. Ten od fundacji jest trzeci i najlepszy. 

Rok później ta sama fundacja przekazała nam jeszcze obiecany wcześniej nowy sprzęt komputerowy dla naszej pracowni komputerowej. Teraz nasza pracownia liczy 10 komputerów z dostępem do internetu. 

Z końcem roku szkolnego 2005-06 pożegnaliśmy odchodzącą na emeryturę panią Irenę Jurek. 

Od roku szkolnego 2004/2005 funkcję dyrektora objęła pani mgr Teresa Dąbrowa, która już wcześniej uczyła u nas wychowania fizycznego. Funkcję tą pełni do dnia dzisiejszego. Z roku na rok zmieniało się w naszej placówce grono pedagogiczne. Jedni nauczyciele odchodzili na wysłużone emerytury, renty lub rezygnowali z pracy z różnych powodów. Zastępowali ich wówczas nowi, młodzi, prężni. 

Jednak największą rewolucję przeszła nasza szkoła w roku ubiegłym, 2008. Przeszła kapitalny remont. Odnowiono wszystkie sale lekcyjne, które zostały pomalowane i odświeżone. Zmieniono również instalację elektryczną i wymieniono stare żyrandole na nowoczesne oświetlenie. Całkowicie została odnowiona sala gimnastyczna . Stary drewniany parkiet został zdjęty , wyczyszczony , polakierowany i od nowa ułożony . Teraz lśni jak nowy . Ściany sali również zostały odnowione , pomalowane .  
Teraz szkoła jest jeszcze piękniejsza, czysta i jasna. 
Te zmiany również wprowadzono w przedszkolu. Tu również została odnowiona, odmalowana sala. Zakupiono nowoczesne meble i pomoce dydaktyczne oraz zabawki dostosowane do obniżonego wieku przedszkolnego. A wszystko to po to, by "młody człowiek" czuł sie tu bezpiecznie i jak w domu. 
Również rozpoczęto budowę parkingu i chodnika przed szkołą. Jednak ze względu na brak środków, roboty zostały wstrzymane. Jednak burmistrz obiecał znaleźć na ten cel fundusz. Obiecał również postawić nowe ogrodzenie wokół szkoły. 
 
Czekamy cierpliwie na kontynuację prac. 

Od 2013 roku szkoła nasza została przekształcona zmienił się organ prowadzący ni jest nim już Gmina Dąbrowa Tarnowska a osoba fizyczna i jest nią pani Teresa Dąbrowa. Dla dzieci nic się nie zmieniło dalej szkoła jest publiczna. Nauczyciele natomiast są zatrudnieni ni z karty nauczyciela tylko z kodeksu pracy.